اکبر گنجی ؛ دفاع از همجنسبازی تا انکار امام زمان (عج)

دشمن شناسی

آشنایی با سربازان شیطان

 

اکبر قمپوز دیروز !

روشنفکر امروز ...


 

اکبر گنجی کیست ؟

اکبر گنجی در روز ۱۱ بهمن ۱۳۳۸ در کوی «سیزده آبان شهر ری» تهران به دنیا آمد . پدرش که کارگر پمپ بنزین بود در روز اول خرداد 1376 درگذشت . درست در روزی که جسد پدر را دفن می کردند ، انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری برگزار شد . او یک خواهر و دو برادر دارد . همسرش معصومه شفیعی نام دارد و دو دختر به نام های «رضوانه» و «کیمیا» دارد .

اکبر گنجی دوران دبستان و راهنمایی را در همان محله 13 آبان گذراند و سپس به "هنرستان صنعتی" شهرری رفت و تا سال 1357 که انقلاب ایران آغاز شد ، در هنرستان درس می خواند .

 

گنجی در کنار آقای منتظری

 

هر چند از سوابق انقلابی و مبارزاتی اکبر گنجی اطلاعات دقیقی وجود ندارد اما بسیاری از انقلابیون ، گنجی را جزو آن گروه از انقلابیون می ­دانند که در ابتدای پیروزی انقلاب برخوردهایی بسیار تند و افراطی داشتند . محمدحسین صفارهرندی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در این باره چنین می­ گوید : اکبر گنجی که امروز ادعا می کند آن روزها دنبال دخترهایی می گشت که چند تار مو از زلف‌شان بیرون زده و به روی آن‌ها اسید می پاشید و این‌که به او اکبر پونز می گفتند برای این بود که به پیشانی دخترهای جوانی که پوشش متفاوتی داشتند پونز می چسباند ...

اکبر گنجی بلافاصله پس از پیروزی انقلاب ایران ، در سال 1358 وارد سپاه پاسداران شد و در واحد عقیدتی که در آن روزها با عنوان واحد ایدئولوژی خوانده می شد به فعالیت پرداخت . او همزمان در مرکز تحقیقات سیاسی ایدئولوژیک سپاه پاسداران در قم فعالیت می کرد . اکبر گنجی از جمله افرادی بود که پس از سال 1360 با سیاست­ های حضرت امام (ره) مبنی بر ادامه جنگ مخالفت کرد . وی در سال 1362 در یک سخنرانی علنی در پادگان ولی عصر به سیاست ادامه جنگ اعتراض کرد و آن را بی فایده دانست و فرماندهان سپاه را متهم کرد که سپاه را آلت دست سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی کرده اند و خواستار برکناری فرماندهی سپاه شد .

در پی این اقدام ، حضرت امام خمینی (ره) طی نامه ای برای آیت الله محلاتی که در آن زمان نماینده ایشان در سپاه بود ، فرماندهی سپاه و سیاست­های نظام مبنی بر ادامه جنگ را مورد تأیید قرار داد . از سوی دیگر دادستانی سپاه نیز این برخورد را تمرد در شرایط جنگی دانست و برای گنجی خواستار اشد مجازات یعنی حکم اعدام شد . اما با وساطت آیت الله منتظری و شیخ یوسف صانعی این موضوع منتفی شد . وی در سال 1363 از سپاه استعفا داد .

 

خاطره ای جالب از برخورد شهید همت با اکبر قمپوز !

 حاج سعید قاسمی نقل می کند :

من از حاجی جدا شدم و رفتم سمت راه‌پله‌ها . هنوز چند پله پایین نرفته بودم ، که متوجه قیل و قالی در کریدور شدم . از نو ، از پله‌ها بالا آمدم ، دیدم وسط کریدور ، چهار پنج نفر ملبس به لباس فرم سپاه ، راه همت را سد کرده‌اند و جلودارشان کسی نیست جز اکبر گنجی که خوش‌نشین ازلی ابدی سپاه تهران بود و خودش را از آمدن به جبهه ، معذور معرفی می‌کرد و بعدها هم از سپاه اخراجش کردند .

القصه ، برادر گنجی صدایش را انداخته بود پس کله‌اش و با قیافه‌ای مفتّش‌مآب ، به همت نگاه می‌کرد و می‌گفت : خوب واسه متوسلیان آبرو خریدی ! ... ما خیال می‌کردیم فقط احمد متوسلیان این هنر رو داشت که بچه‌های تهران رو ببره کنار جاده اهواز - خرمشهر ، اونا رو صدتا ، صدتا ، به کشتن بده ! ... حالا می‌بینیم نه بابا ؛ اوستاتر از اونم هست ؛ خوب بچه‌های تهرون رو بردی و هزار هزار ، کانال فکه رو با جنازه‌هاشون پُر کردی ؛ حاج همت !

این "حاج همت" را هم ، به صورت کش‌دار و با لحنی مسخره ، به زبان آورد . من از این همه وقاحت برادرها ، خصوصاً سردسته‌شان برادر گنجی ـ که بین بچه‌های منطقه 10 به "اکبر قمپوز" و "اکبر پونز" هم معروف بود ـ خشکم زده بود .

یک نگاه که به همت انداختم ، دیدم صورت سبزه‌اش از غضب مثل لبو سرخ شده و در سکوت با آن نگاه تیز خودش ، زُل زده به اکبر گنجی . آمدم قدم از قدم بردارم و به سمت حاجی بروم که ... کار خودش را کرد !

با دست راست ، چنگ زد یقه اکبر قمپوز را گرفت و به یک ضرب ، او را مثل اعلامیه ، کوبید لای سه کنج دیوار کریدور و مشت چپ‌اش را برد عقب و فرستاد طرف فک و فیکِ او . گفتم چانه‌اش له شد . دیدم مشت گره شده حاجی ، به فاصله چند سانتی صورت گنجی ، توی هوا متوقف مانده و طرف ، از خوفِ خوردن این مشت ، کم مانده خودش را خیس کند .

رفتم جلو . حاجی در همان وضعیت معلق ، گنجی را توی سه کنج دیوار ، نگه داشته بود . با احتیاط گفتم «حاج‌آقا ، تو رو خدا ولش کن ، غلطی کرد ، شما بی‌خیال شو ، بیا بریم از اینجا»

همت برای چند ثانیه ، هیچ واکنشی به التماس درخواست‌های من نشان نداد . فقط همان‌طور بُراق ، زُل زده بود به گنجی . دست آخر ، در حالی که از غیظ ، دندان‌هایش به هم سائیده می‌شد ، به او گفت «آخه چی بهت بگم بچه مُزلِّف ؟ خدا وکیلی ، ارزش خوردن این مشت منم ، نداری!» . بعد ، خیلی آرام یقه او را ول کرد و برگشت طرفم و گفت‌ «خیلی خب سعید ، حالا بیا بریم ! »

 

در اینکه گنجی با اعضای نهاد اطلاعات نخست وزیری مانند سعید حجاریان که بنیان­گذاران اصلی وزارت اطلاعات بودند ، ارتباطاتی داشته شکی وجود ندارد اما هرچند افراد بسیاری معتقد به همکاری وی با وزارت اطلاعات می­ باشند ، خود وی مدعی است که "من هرگز در هیچ زمانی با وزارت اطلاعات کار نکردم"

او پس از بیرون آمدن از سپاه ، در سال 1363 به وزارت ارشاد اسلامی که در آن زمان توسط سید محمد خاتمی اداره می شد رفت و در کنار کسانی مانند سعید پورعزیزی ، مصطفی تاج زاده ، کیومرث صابری ، محمد علی ابطحی ، جواد فریدزاده مشغول به کار شد . او اوایل سال 1366 به عنوان کارمند "خانه فرهنگ ایران" در ترکیه به آنکارا رفت و پس از سه سال در آغاز سال 1369 به ایران بازگشت .

اکبر گنجی در سال 1369 و پس از بازگشت به ایران تحصیلات ناتمام خود را به پایان رساند و لیسانس ارتباطات خود را گرفت و در سال 1371 نیز فوق لیسانس خود را در همان رشته به پایان برد .

 

حلقه کیان

وی از اوایل دهه هفتاد به "حلقه کیان" پیوست . این حلقه در آغاز به توصیه شهید حسن شاه‌چراغی (از مدیران ارشد موسسه کیهان) برای ایجاد کانونی فکری و دینی تشکیل شده بود . این افراد به دعوت شهید شاه‌چراغی در مؤسسه‌ کیهان به سرپرستی سید محمد خاتمی دور هم جمع شدند و به انتشار ماه‌نامه "کیهان فرهنگی" تا سال 1369 پرداختند .

سعید حجاریان ، محسن آرمین ، علوی­‌تبار ، عمادالدین باقی ، مرتضی مردی ها ، اکبر گنجی ، آرش نراقی ، ابراهیم سلطانی ، محسن سازگارا ، جواد کاشی ، حسین قاضیان ، ناصر هادیان ، مصطفی تاج‌زاده از جمله افرادی بودند که رابطه نزدیکی با این حلقه داشتند . اینان که ترکیبی از لیبرال‌ها و چپگرایان بودند ، هر هفته چهارشنبه‌ها در منزل یکی از اعضا دور هم جمع شده و به بحث‌های معرفت‌شناختی و فلسفی می پرداختند . اعضای این حلقه با محوریت فکری عبدالکریم سروش ، غرب‌پژوهی را استراتژی مطالعاتی خود قرار داده و به این نتیجه رسیده بودند که تلفیقی از تجربیات مثبت تمدن غالب بشری (غرب) و درونی کردن آنها با ارزش‌های بومی و محلی ، بهترین راهکار است و در همین راستا به تلفیق سه شکاف ملی ، اسلامی و غربی تأکید می ورزند . این نگاه به تدریج منجر به التقاط فکری اعضای حلقه و حرکت خزنده آنان به سوی دگردیسی فکری گردید ؛ به گونه‌­ای که این افراد به تدریج با شعار توسعه سیاسی و پیوستن به نظام جهانی ، به سوی تمدن و تفکر غرب و لیبرالی حرکت کردند و برخی از آنان همچون عبدالکریم سروش و اکبر گنجی به انکار بدیهی­‌ترین اعتقادات شیعه و حتی مسلمانان پرداختند .

 

گنجی در کنار نوآم چامسکی

 

بعد از بسته شدن کیهان فرهنگی و استعفای خاتمی از مؤسسه کیهان ، اعضای حلقه کیان نیز به شکل دسته جمعی از کیهان استعفا داده و «مجله کیان» را از اواخر سال 69 راه اندازی کردند . ماهنامه جدید با مدیر مسئولی "رضا تهرانی" و سردبیری "شمس ­الواعظین" شروع به کار کرده بود و محملی جهت نشر افکار اعضای این حلقه فراهم نموده بود . او از زمان تأسیس کیان همیشه در آن نشریه به عنوان یکی از اعضای شورای سردبیری بود و مقالات تئوریک خود را با نام مستعار "حمید پایدار" در کیان چاپ می­ کرد . وی علاوه بر این ، در انتشارات "صراط" درس­ ها و سخنرانی­ های سروش و افراد همفکر خود را در محفل کیان به سرعت چاپ و توزیع می کرد .

وی در دوران شهرداری غلامحسین کرباسچی ، به همراه افرادی چون ماشاء الله شمس الواعظین ، احمد ستاری ، سعید پورعزیزی ، بهروز گرانپایه ، سید ابراهیم نبوی ، فریدون عموزاده خلیلی ، فاطمه راکعی ، محسن اشرفی ، علی اصغر رمضانپور و بسیاری دیگر که بعدها جنبش مطبوعات اصلاح طلب را شکل دادند ، در روزنامه "همشهری" شهرداری تهران مشغول به فعالیت شد .

گنجی که به علت سخنرانی توهین­ آمیز خویش در دانشگاه شیراز تحت عنوان "تلقی فاشیستی از دین" مدتی در زندان به سر می ­برد ، بعد از آزادی ، عضو شورای سردبیری نشریه "راه نو" و نیز برخی از روزنامه­ های زنجیره­ ای آن دوران از جمله صبح امروز ، خرداد ، فتح و برخی روزنامه­ های دیگر درآمد . روزنامه­ هایی که پایگاه اصلی جنگ روانی اصلاح­ طلبان برای وارونه نشان دادن واقعیت­ های موجود در جامعه ، ناکارآمد نشان دادن نظام و فشار به ارکان نظام برای گام برداشتن به سوی تحقق نظامی سکولار و غیردینی محسوب می­ شدند .

 

 

گنجی پس از آزادی از زندان

 

قتل­های زنجیره ای و عالیجناب سرخ­پوش

قتل‌های زنجیره­‌وار تنی چند از نویسندگان از جمله داریوش فروهر و همسرش پروانه مجد اسکندری ، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده – که غالباً از اعضای کانون نویسندگان بودند - در آذر ماه 1377 از وقایع مشکوک و مرموزی بود که فضا را برای موج سواری فرصت­ طلبانی همچون گنجی فراهم نمود .

با افشای خبر این قتل­ها ، مقام معظم رهبری بلافاصله ریاست جمهور وقت را موظف به تشکیل کمیته ویژه ای با عضویت 3 وزیر نمودند و اختیارات ویژه‏ اى را به رئیس جمهور واگذار کردند ، به طورى که در این پرونده‏­ هاى قضایى ، هیأت ویژه‏ ى پى‏گیرى ، گزارش ‏هاى خود را به طور مرتّب به رئیس جمهور ارائه مى‏ کرد .

 

گنجی در میان زنان

 

در تاریخ 77/10/15 وزارت اطلاعات با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این قتل­ ها را به معدودی از "همکاران مسئولیت‌ ناشناس ، کج‌اندیش و خودسر این وزارت که بی‌شک آلت‌دست عوامل پنهان قرار گرفته و در جهت مطامع بیگانگان دست به این اعمال جنایتکارانه زده‌اند" نسبت داد .

نگاهی به سابقه افراد کشته شده در این ماجرا ، نشان می­ داد که این افراد آنقدر حاشیه­ ای و ناشناخته بودند که دلیلی برای برخورد قهرآمیز نظام با آنان وجود نداشته و چنانچه نظام می­ خواست با این اقدام مخالفان خویش را از پیش روی بردارد ، افراد بسیار تأثیرگذارتری باید مورد هدف قرار می­ گرفتند . با تحقیقات صورت گرفته از سوی دستگاه قضایی و اعتراف برخی متهمان ثابت گردید که این اقدامات برنامه­ هایی از پیش طراحی شده با همکاری دستگاه­ های اطلاعاتی خارجی برای تضعیف سیستم امنیتی کشور و سلب اعتماد از آن و متهم نمودن نظام اسلامی به دیکتاتوری و بهره­ گیری از خشونت برای پیشبرد اهداف حکومت بود .

در این میان ، در حالی که هنوز موضوع قتل‌ها ابعاد روشنی نیافته بود و همه گروه‌‌ها این جنایات را محکوم می‌کردند ، مشارکتی‌ها به همراه ملی - مذهبی‌ها و رادیو‌های ضدانقلاب ، انگشت اشاره خود را به سوی جناح ارزشگرا و اصل نظام اسلامی نشانه گرفتند . عزت‌الله سحابی ، رهبر ملی- مذهبی‌ها که به اتهام براندازی بازداشت و اعترافات تکان‌دهنده‌ای در رابطه با کودتا علیه نظام داشت ، جناح اصولگرا را به اجرای قتل‌ها متهم می‌سازد : «انتساب جنایت‌های اخیر به جناح انحصار غیرقابل انکار است چرا که نظریه‌پرداز‌ها ، مبلغ‌ها ، مجوز شرعی صادرکن‌ها و فتوا بده‌ها ، همه در این جناح مقابل قرار دارند» ...

این افراد همچنین با عطش خاصی به "مقتول‌سازی" پرداختند . طبق سناریو ، هر فعال سیاسی که در سال­ های گذشته سکته کرده بود و یا در اثر تصادف جان باخته بود ، باید به فهرست قتل‌های زنجیره‌ای افزوده می شد . عمادالدین باقی و اکبر گنجی این مأموریت را بر عهده داشتند . عمادالدین باقی در 77/10/30 در مقاله‌ای که روزنامه‌ خرداد آن را به چاپ رسانید از 18 نفر به عنوان مقتولین نام برد و اکبر گنجی ، که ید طولایی در طرح مدعیات بی­ سند دارد ، در روزنامه‌ آفتاب امروز ، ارگان حزب مشارکت ، این رقم را تا 120 نفر افزایش داد و طبق روال گذشته‌اش ، نه نامی از مقتولین آورد و نه دلیلی بر ادعای خود ذکر کرد و نوشت که در ذیل پروژه‌ قتل‌عام درمانی در دهه‌ گذشته ، به طور متوسط در هر ماه یک نفر به قتل رسیده است .

در این میان با توجه به اینکه این قتل­ ها در فاصله کوتاهی قبل از انتخابات مجلس ششم برگزار شد ، اکبر گنجی تلاش کرد با بهره­ گیری از فضای ایجاد شده و با هدف جلوگیری از ورود اکبر هاشمی رفسنجانی به مجلس ششم با نگارش کتاب "عالیجناب سرخپوش و عالیجنابان خاکستری" که در واقع مجموعه­ ای از یادداشت ­ها و گفتگوهای وی با روزنامه­ های اصلاح­ طلب بود ، مجموعه ­ای از تهمت­ ها و اتهامات بی ­پایه و اساس را متوجه ساختار نظام و برخی از ارکان آن ساخت . وی در این کتاب بدون نام بردن از آقای هاشمی ، به گونه­ ای قلم راند که همه اذهان را متوجه وی ساخته و او را "عالیجناب سرخپوش" یا "شاه­ کلید" فهم قتل­ های زنجیره­ ای دانست که "عالیجنابان خاکستری" قتل­ ها و جنایات فراوانی را در طول چندین سال به دستور وی انجام داده­ اند .

این کتاب در برهه یکساله منتهی به انتخابات مجلس ششم نزدیک به سی بار تجدید چاپ شده و در کنار مقالات و یادداشت ­های پر تعداد و البته هتاکانه­ ای که با استفاده از روزنامه­ های زنجیره ­ای وابسته به این طیف به چاپ می­ رسید ، تلاش شد تا از راه­یابی اکبر هاشمی رفسنجانی به مجلس شورای اسلامی و ریاست احتمالی وی بر مجلس را "به معنای حذف شعار توسعه سیاسی و در نوردیدن تومار دولت خاتمی" جلوه دهد و به هر نحو ممکن از وقوع آن جلوگیری نماید .

 

اکبر گنجی و تهمت ترور و خشونت به نظام جمهوری اسلامی بدون هیچ سندی

 

اما شاید گنجی و همفکرانش تصور نمی ­کردند چند سال بعد ، منافع اصلاحات را در احیای زندگی سیاسی آقای هاشمی ببیند و برای زنده ماندن اصلاحات ناگزیر از حمایت از شخصی شوند که خودشان چهره­ای مخوف و انحصارطلب از وی در اذهان مردم ساخته بودند . اکبر گنجی که خود خالق "عالیجناب سرخپوش" بود ، مدعی می­ شود "پروژه‌ی حذف هاشمی قطعاً پشت‌اش آقای خامنه‌ای بوده و در این پروژه هم موفق بوده است" . وی سپس با نگاهی ترحم­ آمیز و دلسوزانه نسبت به «شاه­ کلید» ماجرای قتل­ های زنجیره ­ای ، که تا مدتی پیش از نگاه وی متهم اصلی قتل ده­ ها تن از روشنفکران بوده ، با اشاره به بازداشت فرزندان آقای هاشمی - مهدی و فائزه- این امر را به فال نیک گرفته و مدعی می ­شود "طیفی که گرایش به اصلاح‌طلبان دارند ، در آن قشر ، آقای هاشمی چهره‌اش بازسازی خواهد شد و این جریان در اینجا به سود آقای هاشمی تمام خواهد شد"

عطاءالله مهاجرانی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که در پرتو حمایت‌هایش کتاب "عالیجناب سرخ‌پوش" اکبر گنجی بارها تجدید چاپ گردید ، با تغییر جهتی آشکار اظهار می­ دارد : "برخوردی که با آقای هاشمی رفسنجانی از سوی برخی مطبوعات انجام شد ، یک اشتباه استراتژیک بود که از سوی همان کسانی که مطالبات را شعله ور کرده اند ، صورت گرفت . برخورد با هاشمی رفسنجانی یک اشتباه محدود ، مقطعی و تاکتیکی نبود ، بلکه به کل جریان اصلاحات در یک مقطعی آسیب زد" .

 

 

شرکت در کنفرانس برلین

کنفرانس برلین نام کنفرانسی است که بعد از انتخابات مجلس شورای اسلامی دوره ششم از ۱۹ تا ۲۱ فروردین ۱۳۷۹ به مدت سه روز از سوی حزب سبزهای آلمان و به دعوت بنیاد "هاینریش بل" در خانه فرهنگ‌های جهان در برلین و با موضوع تغییرات دمکراتیک در ایران و اصلاحات در جمهوری اسلامی ایران برگزار شد .

"کنفرانس برلین" یا "کنفرانس ایران بعد از انتخابات پارلمانی" از تاریخ 19 تا 21 فروردین 1379 ، به مدت سه روز ، در خانه‌ی فرهنگ‌های جهان در برلین برگزار شد .

بانی اصلی این کنفرانس "بنیاد هاینریش بل" آلمان بود که ارتباطات تنگاتنگی با "حزب سبزها" این کشور داشت . این بنیاد فارغ از این کنفرانس اهداف خود را به این صورت معرفی می‌کرد : "قصد ما فراهم کردن امکانات لازم برای انجام مباحثات اصولی و روزآمد است . ما همچنین تلاش می‌کنیم شرایط را برای بررسی علمی و کارشناسانه‌ی مشکلات موجود بر سر راه روند اصلاحات اجتماعی فراهم کنیم" .

علاوه بر این بنیاد ، بخشی از اپوزیسیون خارج‌نشین نیز به رهبری حسن ماسالی ، شامل کتایون امیرپور ، مهدی سردانی (نویسنده‌ی ضد انقلاب) ، احمد طاهری (خبرنگار روزنامه‌ی فرانکفورتر روندشاو) ، بهمن نیرومند و نوید کرمانی در تدارک این کنفرانس دخالت داشتند . این عده در آغازین روز کنفرانس ، بیانیه‌ی مشترکی صادر کردند و در آن خواستار تشکیل یک حکومت لائیک و سکولار در ایران شدند .

از داخل کشور نیز هفده تن از شخصیت‌های سیاسی ، مطبوعاتی ، علمی و ادبی ایران در این کنفرانس حاضر شدند که بخشی از آن‌ها از اعضای ارشد "حزب مشارکت" بودند . عزت‌الله سحابی ، اکبر گنجی ، یوسفی اشکوری ، کاظم کردوانی ، علیرضا علوی‌تبار ، حمیدرضا جلایی‌پور ، چنگیز پهلوان ، فریبرز رئیس‌دانا ، علی افشاری ، محمود دولت‌آبادی ، مهرانگیز کار ، شهلا شرکت ، شهلا لاهیجی ، منیرو روانی‌پور ، جمیله کدیور و خدیجه مقدم و محمدعلی سپانلو از حاضران در این کنفرانس 3 روزه بودند . این افراد که عمدتاً دارای گرایش‌های سکولار بودند ، در اثر کسب اکثریت آرا در انتخابات مجلس ششم شورای اسلامی دچار این توهم شده بودن که می­ توانند نسخه‌های بدیلی را برای جمهوری اسلامی ایران مطرح کنند و با طرح این مباحث ، فضا را جهت تغییرات بنیادین در ساختار نظام در ایران فراهم آورند .

 

 

اکبر گاف در کنار دو تن از ضد انقلاب فراری

 
این افراد در سخنان خود تلاش نمودند با طرح ادعاهایی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران و بخصوص اصل ولایت فقیه خود را مبارزانی معرفی نمایند که برای سرنگونی نظام دیکتاتوری در ایران و جایگزینی آن با یک نظام دموکراتیک تلاش می­ نمایند . شرکت­کنندگان در این کنفرانس همچنین به بیان دیدگاه‌­های خود در حمایت از تشکیل نظام سیاسی غیردینی در ایران پرداخته و انتخابات مجلس ششم را رأی منفی مردم به جریان حاکم دانستند .

اکبر گنجی در سخنان خود در این کنفرانس مدعی شد : "در قانون اساسی ایران نهاد رهبری انقلاب اختیاراتش محدود است . یک مجلس نظارتی هم که منتخب مردم است می تواند وی را عزل کند . این ابزار تا به حال بکار گرفته نشده است . تا کنون رهبر انقلاب خود را بالاتر از قانون و قانون اساسی قرار داده است و حال ما خواسته ­ایم در محدوده قانون اساسی عمل شود . آقای خامنه ­ای هم با این امر موافقت دارد . ما در چارچوب قانون اساسی فعلی هم می­ توانیم یک نظام کاملاً دموکراتیک در ایران برقرار کنیم ... ما نظرات امام خمینی را به گونه ­ای بازخوانی می­ کنیم که با دموکراسی سازگار باشد ...

رهبر معظم انقلاب اسلامی برگزاری این کنفرانس در آلمان را نشانه کندذهنی سیاستمداران آلمانی در تحلیل مسائل و جریانات سیاسی داخل ایران دانسته و آن‌ را اقدامی‌ زشت‌ و توطئه‌ای‌ برای‌ زیر سؤال‌ بردن‌ نظام‌ و انقلاب‌ دانستند . ایشان با اشاره‌ به‌ این‌ که‌ بنیادهای‌ برپاکننده‌ اینگونه‌ کنفرانس ­ها معمولاً مورد حمایت‌ دستگاه­ های‌ امنیتی‌ ، سیاسی‌ و جاسوسی‌ دشمنان‌ هستند ، اهداف پشت پرده این برنامه را چنین برشمردند : "کنفرانس‌ برلین‌ به‌ دنبال‌ تدارک‌ و برنامه‌ریزی‌ چندین‌ ماهه‌ و با دقت‌ در انتخاب‌ میهمانان‌ کنفرانس‌ برگزار شد ، تا اینگونه‌ وانمود شود که‌ این‌ افراد ، نمایندگان‌ قشرهای‌ مختلف‌ ملت‌ ایران‌ هستند . برگزارکنندگان کنفرانس در واقع در صدد بودند با این مقدمات و تدارکات و دعوت از همه‌ی جناح‌های مخالف نظام در خارج ، کنفرانس را به جلسه‌ی محاکمه‌ی انقلاب و نظام اسلامی تبدیل کنند و با تبلیغ ناکارآمدی نظام اسلامی از زبان دعوت‌شدگان داخلی ، از زبان ضدانقلاب هم این گونه تبلیغ کنند که اصلاحات اساسی تنها با حذف اسلام ، ولایت فقیه ، شورای نگهبان و حدود اسلامی از قانون اساسی و یا کلاً نوشتن قانون اساسی جدید امکان‌پذیر است".

این کنفرانس علاوه بر متن ، از حواشی مهم و خبرسازی نیز برخوردار شد که اهمیت آن کمتر از متن نبود . "مرتضی غرقی" خبرنگار اسبق واحد مرکزی خبر در آلمان به عنوان تنها نماینده جمهوری اسلامی ایران که فیلم این کنفرانس را تهیه و به تهران فرستاد گوشه­ هایی از وقایع روی داده در این کنفرانس را اینچنین توصیف می­ کند :

"در حین سخنرانی گنجی هم دوباره همان شعارها سر داده شد . عده‌ای از کردهای حاضر در همایش به گنجی گفتند که : تو خودت مزدوری و در کردستان آدم کشتی بنابر این حق صحبت ندارید . گنجی گفت : همان ­هایی که این شعارها را در برلین می دهند در تهران هم نمی گذارند ما صحبت کنیم . شما خشونت طلبید و ... به هر حال گنجی هم نتوانست صحبت خود را ادامه دهد و جلسه به هم ریخت . همزمان یک آقا که از چریک‌های فدایی خلق بود و طرف چپ من قرار داشت ، بلند شد و لباس‌های خود را درآورد . لخت مادرزاد به میان جمعیت رفت و یک زخم بزرگی که روی بدنش بود که معلوم نبود این زخم براثر چه بوده را نشان داد و ‌گفت که جمهوری اسلامی من را شکنجه کرده است . همزمان در طرف دیگر سالن یک گروه که متعلق به حزب کارگران کمونیست بودند ، زن رقاصه‌ای را آوردند که شروع به رقصیدن کرد و همزمان در کنار آن ویولون هم می زدند . این در حالی بود که سخنران هم برای خودش سخنرانی می کرد ...

شرکت در کنفرانسی با این اوصاف به اندازه­ای مغایر با ارزش­ های انسانی و اخلاقی بود که موجی از محکومیت در داخل کشور علیه شرکت­ کنندگان در کنفرانس به وجود آمد و حتی جای دفاعی برای افرادی که اعتقادی به مذهب و دین نداشته ولی اندکی از غرور و غیرت ملی برخوردار بودند نیز باقی نگذاشت . بدین ترتیب اکبر گنجی به همراه برخی دیگر از شرکت ­کنندگان در کنفرانس برلین پس از بازگشت به ایران در فرودگاه مهرآباد تهران در مورخ سوم اردیبهشت ۱۳۷۹ دستگیر شده و توسط دادگاه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام مورد محاکمه قرار گرفتند . دادگاه اولیه گنجی به ریاست قاضی مرتضوی وی را به دلیل چند اتهام سنگین سیاسی به ده سال حبس و پنج سال تبعید محکوم کرد ، اما دادگاه تجدید نظر محکومیت وی به شش سال حبس بدل گردید .

 

خروج از ایران

این مدعی حقوق بشر پس از آزادی به اروپا و سپس آمریکا رفت و به نگارش مقالاتی علیه نظام اسلامی و ادامه روند اتهام­زنی بدون هیچ سند و مدرکی پرداخت و با بسیاری از چهره­های معاند نظام اسلامی و خوانندگان فراری دیدار و همفکری نمود .

 

 

گنجی در کنار خواننده فراری و ضد انقلاب در حمایت از جنبش دروغین سبز

 

وی در سفرهای مختلف خود در اروپا و آمریکا همچنین با بیش از بیست نفر از به ظاهر اندیشمندان جهان از جمله آنتونی گیدنز ، یورگن هابرماس ، دیوید هلت ، نوآم چامسکی ، ریچارد رورتی ، فوکویاما ، رابرت بلا ، نیکی کدی ، خالد ابوالفضل ، السدر مک­اینتایر ، مارتا نونپام ، مارشال برمن ، رونالد رورکین ، نانسی فریزر ، مایکل سندل ، چارلز تیلور ، فیلیپ پتیت ، عبدالحی عبدالنعیم ، خوزه کازاناوا و اولیور روآ ملاقات و با آنان به گفتگو پرداخت .

 

اکبر گنجی در یکی از کنفرانس­ های مراسم دریافت جایزه قهرمان آزادی مطبوعات در وین

 

وی همچنین بخاطر فعالیت­ های هتاکانه رسانه ­ایش در دوران حضور در ایران و سخنانش در مخدوش ساختن چهره جمهوری اسلامی ایران در اذهان عمومی مردم جهان ، جوایز متعددی از جشنواره ­ها و انجمن­ های وابسته صهیونیستی و نهادهای حقوق بشری غربی دریافت نمود .

 

دریافت جایزه از مؤسسات غربی با پاس مقالات هتاکانه و تهمت­ های بی ­پایه و اساس

 

در جریان حوادث پس از انتخابات 1388 نیز گنجی با حضور در تجمعات ضد انقلاب خارج­ نشسین ، حمایت خود را از سران فتنه اعلام کرد و این در حالی بود که چندی بعد باز هم در یک چرخش آشکار ، اپوزیسیون خارج­ نشین را هم شوکه کرد و هر گونه ادعای تقلب در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری را ادعایی گزاف دانست .

 

حضور گنجی در تجمعات پرتعداد ! اپوزیسیون خارج­ نشین در حمایت از ادعای تقلب گسترده در انتخابات 88

 

دگردیسی فکری طی دو دهه - از افراط در انقلابی­‌گری تا ژست روشنفکری

وی در حالی اکنون با ژست روشنفکری نظام جمهوری اسلامی را متهم به اقدامات ضد حقوق بشری می ­کند که در اوایل دهه 60 در پاسخ به سؤالی در گزینش یک نهاد ، درباره اقدامات دادگاه انقلاب و اینکه کدام کارهای دادگاه انقلاب مورد تأیید شما بوده و کدامیک مورد تأیید شما نیست ، اینچنین نوشته بود : "آن­که مورد تأیید ماست ، اعدام مفسدین است و آنکه نیست ، برخورد مکتبی نکردن با ضد انقلاب است که هزاران ساواکی و گروهه ای ضد انقلاب در کمال مطلق آزادی ، هر کاری دلشان می­ خواهد می­ کنند" .

وی همچنین در حالی انقلابیون ایران را به بنیادگرایی و تندروی متهم می­ نماید که در ابتدای پیروزی انقلاب و پس از استعفای بازرگان از دولت موقت ، گفته بود "ببینید ، دولت بازرگان دولتی نبود که انقلابی باشد و برخوردش به جای اینکه برخورد مکتبی باشد ، یک برخورد سیاسی بود و در آن جو که احتیاج به یک دولت انقلابی با برخورد مکتبی بوده ، این دولت ازش کاری ساخته نبود و فشار مردم از یک طرف و پیام های امام که دولت ، انقلابی نیست از طرف دیگر ، و ملاقات آمریکایی­ ها از طرف دیگر و بالاخره اشغال سفارت آمریکا باعث استعفای دولتش شد" .

 

دفاع از همجنس­‌بازی

اکبر گنجی در مقاله ای به نام "همجنس گرایی اقلیتی ناحق و فاقد حقوق" که مستقیماً در پاسخ به آرای "محسن کدیور" درباره عدم جواز عقلی و شرعی همجنس‌گرایی در روشنفکری دینی نوشته شده پس از ذکر آرای او همجنسگرایی را "همچون یهودیت و بهائیت و تسنن و تشیع ، یک سبک متفاوت زندگی محسوب" می­ کند و می‌نویسد :

"کدیور می‌گوید مجازات شدید هم‌جنس‌گرایان از احکام ثابت و دائمی شرعی است . ملاک و معیار تمایز احکام موقت از دائمی چیست تا بر اساس آن ملاک گفته شود مسأله‌ای جزو احکام دائمی اسلام است ؟ کدیور می‌گ

/ 6 نظر / 228 بازدید
كلب آستان مرتضي علي

سلام واقعا تشكر ميكنم كه با همت عاليتون وبا فكر وعقيده زيباتون داريد اينطور كار ميكنيد خيلي خوشحالم كه يكي از اهداف هيئت الزهرا درحال تحقق هستش واون چيزي نيست جز همين بررسي هاي علمي وتاريخي كه باعث ازبين رفتن شبهات ميشه با كامنت گذاشتن در وبلاگ ها وسايتها وهمينطور اعلام در جلسات اين مطالب رو اطلاع رساني كنيد .ياعلي

محمد

عالی بود. امیدوارم این جور مطالب درمورد دیگر افراد معاند و منافق ادامه داشته باشه

یه نفر

اقا سلام فکر کنم بعضی از عکسا مناسب یک سایت یا وبلاگ هیئت نیست عکسا اصلاخوب نبود

علی وطن دوست

بسیار بسیار عالی گنجی ها بر اساس افراط وتفریط و به قول حضرت امام علم بدون تهذیب به این ورطه کشیده شدند اما آنچه که در این شرح حال قابل تامل است نداشتن هیچگونه نشانه یا رد پایی از گنجی در مجالس اهل بیت میباشد حتی همان وقتی که به اکبر پونز معروف بوده... پس برای رسیدن به آنچه که عاقبت به خیری نامیده مشود حرکت در دو مسیر ولایت فقیه و اهل بیت از اوجب واجبات است اللهم اجعل امورنا خیرا..... یاحق

ugd

اکبر گنجی روزنامه نگار فراری که به دلیل تالیف کتاب قرآن کتاب بشری است، توسط آیت الله مکارم شیرازی مرتد اعلام شده بود چندی پیش طی خبری از ایرنیان خواست تا با شرکت در نظر سنجی انتخاب بهترین خواننده زن جهان، فائقه آتشین"گوگوش" را حمایت کند . وی در تعریف از گوگوش گه به رقاصی و هرزه گردی در کاباره ها شهره عام و خاص است او را به عنوان بخشی از تاریخ معاصر ایران معرفی کرده و در بخشی از مقاله اش جانش را فدای گوگوش کرد. پس از انتشار این مقاله مضحک از سوی اکبر گنجی سایت خبری جام نیوز با نقل این خبر گمانه ای را در خصوص تعریف های بی حد و حصر اکبر گنجی از گوگوش مطرح نمود . در این گمانه که متاسفانه از سوی رسانه های داخلی بدون ذکر منبع از جام نیوز برای خود مصادره گردید، آمده بود که اکبر گنجی با توجه به تعریف های بیش از حد از این پیر زن رقاصه بعید نیست که در سنین پیری هوس خواستگاری از گوگوش را در سرداشته باشد و با این کار رقیبی جدی برای خواستگار رسمی پنجم گوگوش یعنی همان هومن خلعتبری گردد. "گوگوش به صورت رسمی تاکنون چهار بار ازدواج کرده است " پس از انتشار این خبر از سوی جام نیوز اکبر گنجی متن خبر

موعود

سلام عالی بود انشالا در این راه همیشگی باشید التماس دعا