نقدی بر نظریه وهابیت در باب شفاعت

 

نظریه وهابیت : طلب شفاعت از غیر خداوند به این نحو که گفته شود اى اولیاء خدا در روز قیامت شفیع من در نزد خدا باشید تا از عذاب الهى در امان باشم ، صحیح نیست و فقط باید طلب شفاعت از خود خداوند صورت گیرد و خصوصاً اگر طلب شفاعت از روح مرده اى که به برزخ منتقل شده ، صورت پذیرد این عین شرک محسوب خواهد گردید .

 

پاسخ :


اولا - طلب شفاعت همان «طلب دعا» مى باشد . یعنى ما از افراد موجه یا ارواح مقدّسه و یا ملائکه الهى مى خواهیم که براى ما طلب آمرزش و دعا بنماید ، و طلب دعا و آمرزش از پیامبر یا صالحان امرى پسندیده است که وهابیون نیز در هنگام زنده بودن فرد آن را جائز مى شمرند .


- نیشابورى در تفسیر خویش در ذیل آیه شریفه «و من یشفع شفاعة حسنة یکن له نصیب منها...» مى گوید : شفاعت به درگاه خداوند همان دعا کردن شخصى مسلمان مى باشد .


- فخر رازى در تفسیر آیه شریفه «و یستغفرون للذین آمنوا ربّنا وسعت کل شى رحمةً» مى گوید : این آیه نشان مى دهد که ملائکه انسانهاى گناهکار را شفاعت مى کنند . (تفسیر مفاتیح الجنان) پس اگر ما از فرشتگان چنین تقاضایى بکنیم مرتکب خلافى نگردیده ایم .


- همچنین خداوند به پیامبر مى فرماید : «واستغفر لذنبک و للمؤمنین و المؤمنات».


- نجارى در صحیح ، بابى دارد بنام «اذ استشفعوا الى الامام یستسقى لهم لم یردّهم» .


ثانیاً - اینکه وهابیون عنوان مى کنند طلب دعا از فرد پس از مرگ او جایز نیست و لذا نمى توان از پیامبر یا ائمه یا سایرین پس از مرگ طلب دعا نمود ، نیز نادرست است چرا که براساس آیات و روایات پیامبر و ائمه و شهدا و نظایر آنان با مرگ نمى میرند و بلکه زنده مى باشند .


- «و لاتحسبن الذین قتلوا فى سبیل اللّه اموات بل هم احیاء عند ربهم یرزقون» .


- على (ع) پس از تفسیل پیامبر (ص) خطاب به ایشان فرمود :
«بابى انت و امّى اذکرنا عند ربک واجعلنا من بالک» (نهج البلاغه - خطبه 235)


- خلیفه اول  نیز پس از وفات پیامبر ، خطاب به جسد مطهر ایشان گفت :
«بابى انت و امّى طبت حیّاً و میّتاً واذکرنا عند ربکً» (السیرة الجبیه - 3/392)


ثالثاً - آنچه شرک محسوب مى شود و توجیه عبادى و توحید افعالى را مخدوش مى سازد آن است که ما وقتى طلب شفاعت از غیر خدا مى کنیم او را قادر بالاستقلال بدانیم و به جاى خداوند او را قرار دهیم و حال آنکه چنین نیست و ما تنها آنان را به واسطه آبرویى که در نظر خداوند دارند واسطه بین خود و معبود قرار مى دهیم .


- «والذین لایدعون مع اله الهاً آخر...» (سوره شریفه فرقان - آیه 68)
آیه اشاره دارد که اگر با خدا و هم عرض او دیگرى را بخوانید مشرک گشته اید .


- «و یعبدون من دون اله ما لایفرّهم و لاینفعهم و یقولون هولاء شفعاءنا عنداله» (سوره شریفه یونس - آیه 18)
باز ملاحظه مى گردد که بحث «عبادت غیر خدا» مطرح مى باشد و ملاک شرک عبادت غیر او مى باشد .


- «و اذ تخلق من الطینى کهیة الطیر باذنى نتنفخ فیها فتکون طیراً باذنى...» (سوره شریفه مائده- آیه 110)
در این آیه شریفه نیز دیده مى شود که اگر حضرت عیسى (ع) و یا سایر اولیاء الهى قدرتى دارند همه «باذن اللّه» مى باشد و هیچ کس از خود مستقلا قدرتى ندارد ، لذا اگر ما با این دیدگاه از اولیاء الهى طلب دعا و شفاعت نمائیم مشکلى ایجاد نخواهد گردید .

/ 1 نظر / 22 بازدید
rahilkarbala

مائده 35: یا ایها الذین امنوا اتقو الله و التغو الیه الوسیله و جاهدوا فی سبیله لعلکم تفلحون ایه اشاره دارد به راه های رستگار شدن: 1- تقوی 2- انتخاب وسیله 3- جهاد در راه خدا در راه دوم انتخاب وسیله بیان شده و بهترین وسیله، پاکترین و با تقوا ترین افراد نزد خداوند هستند و با توجه به ایه 33 سوره احزاب پاکترین افراد نزد خداوند، خمسه طیبه و اولاد ایشان هستند. حسینی باشید. یا زهرا