بوی رمضان به مشام می رسد ...

رمضان الکریم

 

 

بوی رمضان به مشام می رسد ؛

مهدی جان نجوای نمناک تو را می شنوم ...

که آشنا هست باسر نوشت ترِ آب ، عادت سبز درخت و آبی آسمان ؛

در ماه رمضان هرشب بهانه دلم را با گوشه ای نگاه به آیات سبز قرآن فراموش می کنم .

آری ، هر زمان به من هدیه ای می دهد ؛

هدیه سبز استجابت . هدیه سبز قبول .

قرآن ای تکیه گاه و پناه زیباترین لحظه های پر عصمت و پر شکوه تنهایی و خلوت من .

ای ماه بندگی خدا بدان روزی تمام روزهای مان تمام می شود و آنگاه برای دیدن معبودمان باید بگزاریم آنچه را که برداشته بودیم ؛

هر زمان که روزه نگیرم دندانهایم تگرگ می شود ، سلولهایم نیز پیرتر از تاریخ ، جغرافیا را به نظاره ای تکراری می ایستد .

باران فرصتی هست تا آسمان با زمین درد و دل کند و ماه رمضان فرصتی هست که مومن با معبودش راز و نیازکند . در هر سحر نورانی فقط یک جمله را بر زبان جاری می کنم :

(اللهم عجل الویک الفرج)

ماه رمضان در پایان هر افطار روزه گرفتن را مشتاقم و اگر نتوانم هیچ آسمانی لایق پرواز و هیچ خاکی ارزش مهرشدن ندارد .

آری رمضان فراق تو دردی استخوان سوز و ناوک عشقت دلدوز ...

تلاوت قرآن در ماه رمضان ناب ترین لحظات هستی و زیباترین دقایق ادراک عارفانه و پیوند انسان خاکی با ملکوت اعلی است ...

الهی العفو ...

/ 0 نظر / 93 بازدید